zondag 20 oktober 2013

Op de kast vanaf de kist 37

25 oktober 2013

Ook al is Hendrik lekker aan het ontspannen op het pittoreske Hawaï, het telefoon afluisterschandaal ontgaat hem zelfs daar niet.

En hoe treffend is zijn ludieke strandvondst van vanochtend vroeg.



Het lijkt wel een spannend jongensboek.

Een fles met een brief erin.

Aangespoeld precies waar Hendrik een lekkere ochtendduik wilde nemen.

Ongewild moest hij aan de Duitse bondskanselier Merkel denken.

Volgens de geruchten zou de NSA, een Amerikaanse inlichtingendienst, haar mobiele telefoon jaren aan een stuk afgeluisterd hebben.

Maar nu niet.

Zeggen de officiële Amerikaanse regeringsfunctionarissen.

Met Obama voorop.

Laat die nou van Hawaï komen.

Dan geloof je zo'n man gewoon.

Ja toch.

Of een leugentje om bestwil?

Hendrik begint zin in een sterke dubbele mok koffie verkeerd te krijgen.

Er is maar één probleem.

Daar hebben ze hier nog nooit van gehoord.

Afzien dus.

Zou Hendrik daarom misschien eerder naar huis komen dan hij van plan was?

We zullen zien.

Was getekend mede namens Hendrik,

Dirk


24 oktober 2013

Hendrik heeft een foto uit zijn privé collectie opgestuurd.

Hij mocht er alleen niet helemaal herkenbaar op te zien zijn.

De ijdeltuit.

Dat heb ik maar zo gelaten.

Die oren herken je toch zeker uit duizenden.

Nou dan.

En de bloemenslinger verhult zijn ietwat korte nekkie.

Maar hij is het toch echt. 

En hij heeft het enorm naar zijn zin.





Dat begrijp ik dan wel weer.

Ik zou er wel willen wonen.

Hawaï is een magische eilandengroep met een grote geschiedenis.

Groter dan we ons in kunnen denken.

Maar daar denkt Hendrik nu even niet aan.

Hij maakt zich geen zorgen hoe hij het water in komt.

Hendrik maakt zich meer zorgen hoe hij zo mannelijk mogelijk het water uit kan komen.

Dat zou ik stiekem wel eens willen zien.

Alsof die jonge dame in dat rieten rokje ook maar een greintje in hem geïnteresseerd zou zijn.

Blijven hopen Hendrik.

Maar wie weet vertelt hij dat later nog wel een keer.

Voorlopig laat hij zich helemaal door dit schitterende eiland met haar fascinerende ambiance betoveren.

Was getekend mede namens Hendrik,

Dirk 



23 oktober 2013

Dat we nog steeds iedere dag door de hele club hoge dames en heren bij de neus genomen geworden mag inmiddels duidelijk zijn.

Vandaag sijpelt het nieuws dunnetjes door dat de Rabobank waarschijnlijk een boete voor 1 miljard afkoopt.

Ach gut.

Wat zielig.

Maar wij, de consumenten betalen uiteindelijk wederom het gelag.




De Rabobank valt eindelijk en zeer duidelijk van hun zelf gecreëerde sokkel.

De schijn van heiligheid is nu dus voluit schijnheilig geworden.

Het gaat om de Libor-boete.

Dat is een zaak waar al andere banken voor veroordeeld en beboet zijn.

De Rabobank was de enige Nederlandse bank die in dit rente afspraken clubje mee speelde.  

Om de rechtszaak die tegen de Rabobank is/wordt aangespannen te ontlopen gaan ze hoogstwaarschijnlijk schikken voor 1 miljard.

En wij maar denken dat dat een terechte straf zou zijn.

Denk even na mensen.

Als jij een boete afkoopt, dan ga je toch altijd akkoord met een lager bedrag dan de uiteindelijke boete zou blijken te zijn?

Als je het idee hebt dat je wel eens gelijk zou kunnen krijgen door die rechtszaak door te laten gaan, dan ga je de strijd toch aan?

Zeker banken als de Rabo, die hebben toch een hele meute juristen in de gelederen om ons kleine mensen ook echt klein te houden met welke andere trucs dan ook, die volgens hen allemaal 'netjes' binnen de wet vallen.

Die Libor-zaak ging erover dat een aantal internationale banken onderling afspraken met elkaar maakten over de hoogte van de aan elkaar te betalen rente voor de leningen die ze ook bij elkaar afsloten.

Als je het nog begrijpt mag je het zeggen.

Dit is toch een schimmig spelletje op hoog financieel niveau waar wij burgers toch al jaren achter elkaar de dupe van zijn geworden en nog steeds worden, want ze gaan er stiekem gewoon mee door.

Daar hebben ze allerlei gewetenloze en slimme mensen voor in dienst.

Die alles toetsen of het wel binnen de mazen van de wet blijft.

En dan mag het, dan is het goed.

Met andere woorden; ze weten die mazen zeer handig en kundig te gebruiken.

Die 1 miljard schikking is dus een schijntje.

Een lachwekkend bedrag als we de echte omvang van deze net niet gelegaliseerde misleiding praktijken zouden weten.

Pure volksverlakkerij.

Ik zeg expres 'net niet gelegaliseerde misleiding praktijken', want het is toch eigenlijk gewoon een grof schandaal dat dit soort gewetenloze lui er alles aan doen en er ook alles voor over hebben om hun eigen portemonnee te spekken.

Ten koste van de onze.

Drika heeft zich al aangeboden om eens grondig de bezem door al die vunzige banken met al die vieze mannetjes en vrouwtjes te halen.

Even fluks en fiks groene zeep met zaagsel erdoorheen door al die panden en hun personeel.

Want ik hoor de gewone bankmedewerkers/sters al zeggen; "Ja, maar wij weten van niks, we moeten toch ook ons geld verdienen. En als de directeur zegt dat het goed is, dan is het toch goed?"

Ja, dat klopt.

Wordt een keer wakker.

En zorg voor eerlijk bankieren.

Als dat überhaupt nog mogelijk is.

Als je baas graait is dat toch geen vrijbrief dat jij ook gaat graaien?

Of wel soms?

Trouwens.

1 miljard, dat is een zesde van de bezuinigingen die wij gewone mensen weer te verstouwen krijgen.

De Rabobank betaalt dat gewoon even uit de losse pols om een hogere straf te ontlopen.

Dat moeten wij eens proberen.

Dan krijgen we die hogere boete op voorhand al en ook vooraf betalen.

Dan kijken we (de rechtstaat) later wel of het niet nog wat hoger had moeten zijn.

Om ons dat dan alsnog bij te laten betalen.

Daar kan ik toch zo verschrikkelijk kwaad om worden, daar is de boosheid van Hendrik en Drika bij elkaar helemaal niks bij.

Laatstgenoemde heeft even interlokaal en intercontinentaal overleg gepleegd. 

Drika heeft de Rabo zaak zojuist met Hendrik besproken en ze zijn het roerend met elkaar eens.

Ze gaan de zaak samen schoonmaken.

Weg met die smeerlapperij en weg met die lui die het goedpraten.

Was getekend mede namens Drika,

Dirk
   


22 oktober 2013

Ik moet zeggen dat het wel even lekker is dat Hendrik met vakantie gegaan is.

Kan ik ook even ergens anders aan denken.

En Drika dan?

Ja, Drika.

Zij legt niet op alle slakken zout.

Drika voegt een aantal gebeurtenissen bij elkaar en geeft daar dan een algemeen commentaar op.

Vandaar dat ik nu even rustig een update van Hendrik en zijn zon, zee en rieten rokjes.






Daar zit hij dan.

Ik zie helaas geen zon en ook geen zee en al helemaal geen rieten rokjes.

"Geduld vriend. Dat komt later nog wel. Ik blijf nog wel even."

Zo zei hij me in een beetje jolig humeur.

"Zit je op Hawaï?"

"Hoe weet jij dat nou?"

Hij klonk een beetje teleurgesteld dat ik gelijk wist waar hij was.

"Het liedje." antwoordde ik. "Ukelele lady is een oud liedje over de hoela meisjes op Hawaï. Ik heb het zelfs nog even gespeeld met mijn bevriende collega's toen ik nog regelmatig als muzikant mijn geld verdiende."

"Nou dan is 't maar goed dat je daarmee gestopt bent, want dat is geen liedje dat door mannen gezongen moet worden,"

"Nou je bent er niet milder op geworden hè! Blijf nog maar even weg. Lekker rustig."

"Mis je me niet?"

"Als kiespijn." loog ik met overtuiging.

Kwam mijn acteerervaring toch nog goed van pas.

Wat er ook gebeurt, ik laat niet merken dat ik hem na een week al mis.

"Drika doet het hardstikke goed. Ze is net zo scherp, zo niet scherper dan jij." Overdreef ik er lustig op los.

Persoonlijk vind ik Drika ook een gigant, zij ziet dingen die Hendrik en ik samen nog niet zien.

Maar dat zeg ik hem niet, want dat is slecht voor zijn ego.

Als je overal commentaar op geeft is het soms handig als je de dingen niet relativeert, maar gewoon je ego de vrije teugels geeft en lekker ongenuanceerd je zegje doet.

Hendrik kan dat, Drika ook, maar voor mij is dat niet altijd even handig.

Daarom schrijf ik gewoon netjes op wat de illustere tweeling mij dicteert.

Was getekend mede namens Hendrik en Drika,

Dirk



21 oktober 2013

Hendrik is vorige week voor onbepaalde tijd naar zon zee en rieten rokjes vertrokken.

Hij kon de armoede in Nederland niet langer aanzien.

Niet alleen de financiële armoede in het algemeen, maar vooral de geestelijke armoede in politiek minnend Nederland heeft hem ernstig doen twijfelen of het allemaal nog wel goed gaat komen.

Drika neemt het commentaar geven dus een tijdje van hem over.

En ze knalt er gelijk stevig in.





Eigenlijk was deze prent voor vorige week maandag bedoeld.

De schets was reeds klaar, maar toen zag ik het even niet meer zitten.

Ik was moe van ruim zeventien weken iedere werkdag een commentaar voor en door Hendrik te schrijven en te tekenen en op maandag ook nog een spreuk van de week van Swami Willie te verzorgen.

Bovendien was ik zwaar teleurgesteld in de gang van zaken.

Zoals het nu nog steeds gaat, komt er helemaal niets meer van ons mooie landje terecht.

Nu na een week waarin het lijkt dat de wind weer even is gaan liggen is uit de wekelijkse peilingen wederom gebleken dat ons zwabberende kabinet zelfs met steun van de slappe benen partijen van D66, SGP en CU, er niet sterker op is geworden.

Het tegendeel is zelfs waar.

Niet minder dan 60% van de ondervraagden gelooft niet dat dit kabinet de volle termijn uit gaat dienen.

Op de ranglijst staan ze nog op plaats 4 en 5.

VVD op 4

CDA op 5

PvdA op 6

D66 is de beide regeringspartijen voorbijgestreefd.

Nipt.

Maar toch.

SP en PVV, leiden de ranglijst nog steeds triomfantelijk aan.

Het zal een ieder inmiddels duidelijk zijn dat de geboekte winst met het gesloten akkoord zeer marginaal is en alleen een voordeel naar de achterban van D66, CU en SGP blijkt te zijn.

Zoals Drika zegt.

"We hebben ons weer eens met een sigaar uit eigen doos blij laten maken."

Er wordt immers nog steeds voor 6 miljard euro bezuinigd.

Het heeft alleen Rutte en zijn rovers- en slopersbende wat meer tijd gegeven om ons land nog verder te verzieken.

Mocht er een kaartje van Hendrik komen, dan zal ik dat natuurlijk doorgeven.

Maar ik heb zo'n donkerblauw vermoeden dat hij nog even wegblijft.

Heeft Hendrik daar wel geld voor?

Zult u zich afvragen.

Hij wel.

Ik niet.

Helaas.

Hendrik heeft een scherp zakelijk instinct en laat zich goed betalen.

Hij zegt dat mijn tijd nog wel eens komt.

Hij meent het wel, maar het komt zo rottig zijn strot uit.

Verder schat hij mijn kansen op herstel iets hoger in dan dat van onze Nederlandse economie.

Dat is dan een schrale troost voor mij.

Drika schenkt op de achtergrond een dubbele mok stevige koffie verkeerd in.

Tja het is en blijft zijn tweelingzus.

Was getekend mede namens Drika,

Dirk









Op de kast vanaf de kist 36

21 oktober 2013

De spreuk van de week.




En dat klopt als een bus.

Er wordt wel gezegd dat het rustigste punt van de orkaan het middelpunt is.

Nou heb ik dat zelf nooit ervaren en dat hoop ik ook niet mee te hoeven maken, maar het is wel zo dat als je in zwaar weer zit je het beste kalm kunt blijven.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Want hoe doe je dat?

Door oefening.

Door de zaak van alle kanten te bekijken.

Door begrip voor de andere partij te hebben.

En door het vaak mee te maken.

Niemand zoekt uit zichzelf en vrijwillig problemen op.

Maar als problemen toevallig nogal vaak bij jou aanbellen, dan kan het helpen om eens te kijken wat ze jou te vertellen hebben.

Dan zijn ze nog steeds niet gelijk opgelost, maar het helpt wel om er uiteindelijk van af te komen.

Dat heb ik al een aantal keren aan den lijve mogen ondervinden.

Swami Willie zit glimlachend te knikken terwijl ik dit opschrijf.

Hij kan zich namelijk nog heel goed herinneren hoe moeilijk ik dat destijds vond.

Maar nu ik er zoveel jaren later weer aan terugdenk, glimlach ik mee.

Mijn problemen van toen zijn niets vergeleken bij die van nu.

En er is eigenlijk nog steeds niets aan de hand.

Ik hoef er alleen maar doorheen.

Confronteren.

Dat werkt het beste.

Het is net als met brandnetels, hoe steviger je ze beetpakt des te minder ze prikken.

En na al die jaren knokken om boven water te komen en te blijven heb ik ook nog steeds de moed en de kracht om vol te houden.

Eens zal de wind toch ook voor mij weer gunstig gaan waaien.

Dat wordt zo langzamerhand ook wel tijd.

Al zeg ik het zelf.

De swami zit nu heel neutraal te kijken.

Hij weet het antwoord al.

Nou ik nog.

Was getekend namens Swami Willie,

Dirk





zondag 6 oktober 2013

Op de kast vanaf de kist 35

11 oktober 2013

Een gedenkwaardige dag.

Hendrik heeft familie.

Jazeker.




Drika is zelfs de tweelingzus van Hendrik.

Precies drie minuten eerder geboren dan hij.

Haar overwicht is dus duidelijk.

Zou Hendrik daarom misschien zo'n mopperkont zijn?

Nou nee.

Dat denk ik niet.

Drika kan er ook wat van.

Tijdens het jubileumfeest ter ere van de honderdste Hendrik laaide er een discussie op tussen enkele familieleden en Hendrik.

Zoals gewoonlijk ging het er fanatiek aan toe.

Kernpunt was dat Drika het beslist niet slechter zou doen dan Hendrik.

In zijn hart weet Hendrik dat dat waar is, maar een echte 'Hendrik' geeft dat natuurlijk nooit toe.

Het heeft een paar dagen geduurd, dagen waarin Hendrik zichzelf wel een paar keer is tegen gekomen, maar uiteindelijk zag hij ook de voordelen ervan in dat Drika hem zo af en toe eens aflost.

Al heeft Hendrik geen hoge pet op van Drika's inzicht in bijvoorbeeld politiek, hij is toch blij met het feit dat zijn zus hem komt helpen.

Kan hij ook een keer uitslapen.

Of eens met vakantie.

Want het becommentariëren van de toestand in de wereld en die van Nederland in het bijzonder, is slopend en tijdrovend werk.

En ook al zijn ze tweelingen, Drika kijkt totaal anders naar de wereld dan Hendrik.

We gaan het meemaken.

Zoals in het geval van Badr Hari.

Daarvan zegt Hendrik dat ze hem levenslang moeten opsluiten, maar Drika ziet zo'n jongen door de ogen van een moeder.

Hij is een beetje stout en dom geweest, maar dat komt omdat hij op zijn vader lijkt.

Althans dat denkt Drika.

Hij heeft een beetje begeleiding nodig.

En ook moet hij stoppen met welke vechtsport dan ook.

Dat is bepalend voor zijn kans van slagen.

Drika vindt dat Badr zijn zachte kanten moet leren ontwikkelen.

Ze stelt dan ook voor om hem een cursus bloemschikken te laten doen en te beginnen met het wandelen van het Pieterpad.

Van noord naar zuid.

Eerst even kijken hoe hij hier mee omgaat en dan verder kijken naar uitbreiding van activiteiten die zijn vredelievende kant beter tot hun recht laten komen.

Ondertussen schenkt Hendrik een dubbele mok koffie verkeerd in en ziet met angst en beven de start van Drika's commentaar carrière gade.

Nog snel voegt Drika een welgemeend advies toe aan de dames en heren politici die al weken aan het modderen zijn om tot een akkoord te komen zodat ze verder kunnen gaan met regeren en er geen verkiezingen hoeven te worden gehouden.

Drika: "Als jullie zo door blijven kloten kom ik persoonlijk naar Den Haag om een paar emmers koud water over jullie dure maatkostuums heen te donderen."

"Dat zal jullie leren."

"En denk eraan dat het een akkoord moet zijn dat voor alle Nederlanders goed moet zijn. En dus niet alleen voor de zittende klasse zoals jullie dat zelf zijn."

Ik persoonlijk moet zeggen dat ik het wel een verfrissende kijk vind die Drika mij hier liet opschrijven.

Hendrik heeft ondertussen met een bezorgd gezicht een last minute-reis naar een ver tropisch eiland geboekt.

Hij heeft wel wat met rieten rokjes.

Was getekend namens Drika en Hendrik,

Dirk


10 oktober 2013

Nederlanders hebben toch altijd zo'n grote mond als er ergens op de wereld onrechtvaardigheden plaats vinden?

Wij staan toch altijd vooraan om te protesteren als er ergens kinderen door de eigen leider (dictator) vermoord worden en wij zijn ook altijd buitengewoon verontwaardigd als er iemand kinderen kwaad doet en al helemaal als een man zijn eigen kinderen belaagt en mishandelt.

Nu is er dan de rel om de Russische diplomaat Borodin, die door de politie opgepakt werd omdat hij, in duidelijk beschonken toestand, zijn eigen kinderen belaagde.

Tjonge jonge jonge, wat denken wij Nederlanders wel dat we deze diplomaat arresteren om hemzelf en zijn kinderen te beschermen.





Een van de moderne hedendaagse zelfbenoemde koningen Vladimir Poetin, is lelijk op zijn pik getrapt.

Daar houdt dit gekrenkte ego niet van.

Als je aan de Russische Beer komt, dan kom je aan hem.

Hij mag natuurlijk een schip vol activisten onder valse voorwendselen enteren en de opvarenden zonder vorm van proces in de gevangenis gooien, maar als een van zijn ambassadeurs te dronken om normaal te kunnen doen, opgepakt wordt, eist meneer Poetin gelijk excuses.

En wat doen wij Nederlanders?

We bieden die excuses gewoon aan.

Gelukkig liet minister Timmermans wel gelijk weten dat hij het liever niet gedaan had, maar dat er een verdrag geschonden was.

Hij moest dus wel.

Vandaar.

Hendrik stelt nog steeds voor om die meneer Borodin opnieuw op te pakken en net zo lang in de bak te gooien tot alle Greenpeace activisten weer ongedeerd vrij in hun eigen land zijn thuisgekomen.

En laat Poetin gelijk ook maar barsten met zijn corrupte winterspelen in Sotsji.

Maar nee hoor.

Wij Nederlanders melden ons als eersten op het bordes van die dictator en schudden hem lachend de hand.

Wat een ervaring en wat een eer.

Dat moeten de sporters natuurlijk wel zelf weten, maar voor mij hoeft het niet meer.

Over dictatuur gesproken.

Groen Links heeft er eindelijk ook genoeg van en zijn met de onderhandelingen gestopt.

Heel verstandig.

We weten nu wie de slappe benen hebben.

D66, SGP en de CU.

Niet meer op stemmen dus.

D66 heeft ook maar een mantra: Onderwijs.

Verder komt er niets uit hun mond.

Het kabinet heeft ook een mantra: banen.

Voeg dat samen en je krijgt ook een mooi mantra: Banen in onderwijs.

Je zou er bijna op gaan stemmen.

Wie gelooft er nog in de democratie.

Poetin vindt dat hij democratisch gekozen is.

Daar moeten wij hier toch wel erg hard om lachen, want dat is hij natuurlijk helemaal niet.

Ons kabinet is ook democratisch, maar daar moeten we inmiddels allemaal om huilen, want niets is minder waar.

Hendrik gaat slapen om morgen weer scherp alles in de gaten te houden.

Was getekend namens Hendrik,

Dirk



09 oktober 2013

Het is nu echt voor iedereen duidelijk te zien.

Staatssecretaris Frans Weekers is veel te licht voor het werk waar hij voor aangesteld is.

Of komt het omdat opperhopman Rutte hem iedere dag van een peptalk voorziet waarin hij hem zegt dat ie het kan.

"Gewoon doorgaan Frans, laat je niet afschepen met een nee."

En dat probeerde onze brave Frans vandaag in de eerste kamer.

Daar werd het wetsvoorstel over de pensioen-herzieningen naar de prullenbak verwezen.




En Frans maar doorzeuren. 

Naast hem zat collega staatssecretaris Klijnsma zich bijkans doormidden te schamen.

Het leek wel of ze haar collega Weekers zachtjes voor een afgang probeerde te behoeden, maar daar had hij geen oog en oor voor.

Hendrik heeft het al vaker gezegd, deze man kan er niets van.

Als hij zijn gezicht ergens laat zien schiet iedereen in de lach.

Het spijt Hendrik dat hij het zeggen moet, maar de heer Weekers heeft totaal geen uitstraling.

Of het moet de uitstraling van machteloosheid en onbekwaamheid zijn.

Een forse nederlaag voor de regering.

Mark Rutte dacht het allemaal wel even te kunnen regelen.

Hij zou handig inspelen op de grootmoedigheid van zijn plannen Nederland uit de recessie te loodsen.

Zoals het een groot staatsman betaamt.

Alleen de heer Rutte is bij lange na geen groot staatsman.

Hij heeft tot nu toe alleen bewezen dat hij er geen hout van begrijpt en stevast de verkeerde kant op loopt.

Maar hij bedoelt het allemaal natuurlijk hartstikke goed.

Dus zouden de oppositiepartijen hun verantwoordelijk wel nemen en zijn plannen steunen.

Dacht hij.

En inderdaad heeft de voltallige oppositie in de eerste kamer haar verantwoordelijkheid genomen en de starre en arrogante houding van Rutte en zijn trawanten afgestraft met een heel duidelijk NEE!

En toch nog even doordrammen.

Natuurlijk vruchteloos.

Fransje kan zich met een gerust hart melden bij opperhopman Rutte.

Die geeft hem natuurlijk eerst les in debatteren en argumenteren en zegt hem een laatste kans toe.

En weg is Frans.

Met grote verschrikte ogen en een rood hoofd naar zijn ambtenaren, die zich stieken rotlachen.

Dit debacle hadden ze natuurlijk al lang zien aankomen.

Die ambtenaren zijn echt niet gek.

Ze wachten gewoon tot er weer een nieuwe stoethaspel op financiën aangesteld wordt.

En wat het kabinet betreft.

Er zullen vanaf nu in rap tempo meerdere afgangen volgen.

Was getekend namens Hendrik,

Dirk



08 oktober 2013

Hè hè, eindelijk.

De honderdste Hendrik.

Tijd voor een feestje.

Maar zie Hendrik daar maar eens te krijgen.

Misschien is een feest zonder de jubilaris wel leuker dan met.

Maar dan vergis je je danig, want ondanks zijn veelvuldig gemopper is hij best wel een beminnelijk persoon.

Hij wil alleen niet dat er voor hem gezongen wordt.





En toch doen hè.

Het is niet dat Hendrik niet van plezier houdt, maar dan liever voor iemand anders.

Hij beschouwt het als zijn plicht om zijn medelanders te waarschuwen voor politiek bedrog en wanprestaties ten faveure van het eigen genoegen en vooral het eigen belang.

Het gekonkel, getouwtrek en gemarchandeer zoals momenteel in Den Haag plaats vindt, daar kan hij absoluut niet tegen.

Daar moet hij gewoon commentaar op leveren.

En geloof vooral niet wat die lui van de Nederlandse Bank ons wijs proberen te maken.
Het einde van de crisis is nog lang niet in zicht.

Helaas.

En ons zittende kabinet vertraagt elk gezond proces binnen de samenleving.

Dus die honderdste aflevering is voor Hendrik meer een begin dan een hoogtepunt.

Eigenlijk heeft hij geen tijd voor zijn eigen jubileum. 
Maar ja, je vrienden mag je niet teleurstellen.

En dan dat hoedje op zijn hoofd (hoed), dat was niet zo slim, daar gaan ze nog spijt van krijgen.

Hendrik heeft namelijk een geheugen gelijk een olifant en die hebben een heel groot hoofd vol opslagruimte, en Hendrik zijn hoofd is ook niet al te subtiel vorm gegeven, dus ook hij beschikt over behoorlijk wat opslagruimte.

Maar alles bij elkaar is het toch nog een leuk feest geworden.

Hendrik heeft zelfs een paar biertjes op en een glas champagne als toast. 

Het moet niet gekker worden.

Hij is er ook niet tussentijds tussenuit geknepen.

Op het eind heeft hij alle Hazes en Vader Abraham liedjes uit volle borst meegezongen.

Op een gegeven moment stond hij op het punt om ons volkslied te gaan zingen, maar toen hebben we hem gestopt.

Als je geen alcohol gewend bent, dan kan dat tot verrassende effecten leiden.

Gelukkig zijn er een heleboel foto's geschoten, dus daar zal ter zijner tijd wel iets van op internet verschijnen.

Feest en geniet met volle teugen en veel plezier.

Mocht je Hendrik zijn setlijst willen zien, dan kun je dat gewoon vragen.

Waarschijnlijk kun je ze zelf in een dronken bui ook gewoon allemaal meezingen.

Was getekend namens Hendrik,

Dirk


07 oktober 2013

Hendrik is een beetje zenuwachtig.

Hij hoopt morgen een gezegende leeftijd te bereiken.





Stiekem vindt hij het best wel leuk als er voor hem gezongen wordt.

Maar hij voelt zich toch nog steeds ongemakkelijk als hij in het middelpunt van de belangstelling staat.

Het zit hem in het feit dat Hendrik als kind nogal verlegen was en meteen een grote rooie harses kreeg als er naar hem gekeken werd.

Tja.

Maar aandacht krijg je meestal wel als je jarig bent.

Toch is Hendrik pas een jaar of 33.

Begin jaren tachtig verscheen hij voor het eerst in de eerste versie van de Goof Wordt vervolgd strip.

Helaas is dat nooit een succes geworden, maar in blog-vorm werd hij eindelijk 33 jaar later toch bekeken, gelezen en gewaardeerd. Dirk is NU overal en dan op Goof Wordt vervolgd klikken.

Die waardering heeft zowel Goof als Hendrik goed gedaan.

Hieronder de eerste Hendrik solo.


Je ziet het, ook toen al lagen de scheidsrechters onder vuur.

De exacte aanleiding weet ik niet meer, maar het heeft absoluut te maken met het feit dat Hendrik zijn favoriete club weer eens flink benadeeld werd door scheidsrechterlijke blunders en dwalingen.

Om het mild te zeggen.

Maar om ze gelijk van omkoping te verdenken gaat mij persoonlijk een beetje te ver.

Toch zijn er later een paar tegen de lamp gelopen en bestraft.

En soms kon het niet bewezen worden.

Maar waar macht is, daar is corruptie.

Dat is van alle tijden.

Vandaag wil Hendrik daar niet verder op in gaan, maar dat komt beslist later nog eens aan bod.

Hendrik hoopt dat zijn verjaardag morgen niet verstiert wordt door vervelende ijdeltuiterige politici.

Maar die kans is beslist aanwezig.

Die lui hebben weer een weekend achterkamertjes politiek achter de rug.

Driftig heen en weer bellen en geheime etentjes en strand- en/of boswandelingen.

Hendrik is benieuwd (en ik ook) wat ze nu weer voor konijn uit de hoge hoed toveren.

Dat konijn zal dan spreekwoordelijk gelijk wel weer geslacht worden, maar het gesjoemel en gedraai en gekeer zal beslist nog even duren.

Hendrik heeft zijn pyjama al aan en zit voor de verandering aan een glas anijsmelk.

Dan kan hij beter slapen.

Hij kijkt zorgelijk naar het vel op de anijsmelk en probeert het met een lepeltje te verwijderen.

Ik krijg bijna medelijden met hem.


Was getekend namens Hendrik,

Dirk

Op de kast vanaf de kist 34

07 oktober 2013

De spreuk van de week.

Doorgegeven door Swami Willie.

Ik ben een beetje heel erg aan rust toe.

Maar 'ze' zeiden: "Begin maar, wij helpen je wel met de tekening."

En dat heb ik gedaan.

Ik ben ermee begonnen en het ging vanzelf.

Wat een geluk.





Je moet je eigen geluk natuurlijk wel kunnen en willen zien.

Het zit vaak verborgen in kleine dingen.

Voor iedereen anders.

Maar wel even mooi.

En evenredig verdeeld.

Ook al is dat niet altijd te zien of te meten.

Als je je eigen geluk niet kunt vinden dan moet je misschien stoppen met zoeken.

En ook stoppen met geluk wensen wat eigenlijk weinig of niets met geluk te maken heeft.

Deze les heeft Swami Willie mij proberen te leren.

Maar hij is verlicht.

Ik nog lang niet.

Was getekend namens Swami Willie,

Dirk